Lögmannsþjónusta og ráðgjöf
Dr. Jur. Herdís Kjerulf Þorgeirsdóttir hdl. MALD
+354 691 8534 / herdis@herdis.is
Myndin er tekin eftir stjórnarfund hjá EWLA í Brussel. Frá vinstri er Jackie Jones forseti samtakanna frá því í desember 2013. Herdís, forseti EWLA 2009-2011 og aftur 2011-2013. Regula Kägi Diener frá Sviss og Caro frá Madrid.
Frá stjórnarfundi Evrópusamtaka kvenlögfræðinga í Brussel, í nóvember 2012. Herdís Þorgeirsdóttir, forseti EWLA, kjörin 2009 og endurkjörin annað kjörtímabil 2011, fyrir miðju. Við hlið hennar til vinstri er prófessor Jackie Jones frá Bretlandi, ritari og til hægri er prófessor Regula Kägi-Diener, varaforseti EWLA, frá Sviss. Í EWLA eru bæði lögmenn, dómarar og akademikerar, lögfræðingar sem starfa í stjórnsýslu eða hjá fyrirtækjum. Samtökin eru einnig opin laganemum.
Lúthersk afstaða (birtist m.a. í Passíusálmunum): hlýðni við réttlátt yfirvald, óhlýðni við óréttlátt vald! Hallgrímur Pétursson var ekki eingöngu trúarskáld. Hann var svarinn andstæðingur valdníðslu og hroka.
Fyrir rúmu ári flutti Obama ræðu í minningu Martin Luther King og talaði í anda hans um réttlæti andspænis græðgi og óeðlilegum völdum stórfyrirtækja í samfélögum sem vilja kenna sig við lýðræði . . . “Those with power and privilege will often decry any call for change as divisive. They’ll say any challenge to the existing arrangements are unwise and destabilizing. Dr. King understood that peace without justice was no peace at all.”
Jafnvel eftir að Martin Luther King hafði fengið friðarverðlaun Nóbels var hann ofsóttur; rægður af aftaníossum valdsins. Rógurinn hafði áhrif á hans eigið fólk; fátækt blökkufólk sem átti allt undir breytingum, eins og Obama bendir á í ræðunni.
Án réttlætis er enginn friður – sjá ræðu hér.
Passíusálmarnir (27. sálmur (5))
Vei þeim dómara, er veit og sér,víst hvað um málið réttast er,vinnur það þó fyrir vinskap manns að víkja af götu sannleikans.
Mannréttindadómstóll Evrópu komst í dag að þeirri niðurstöðu að pólsk yfirvöld hefðu brotið á rétti unglingsstúlku. Hún hefði sætt ómannlegri og vanvirðandi meðferð þegar hún reyndi að fara í fóstureyðingu en hún varð þunguð eftir nauðgun. Hún var 14 ára þegar henni var nauðgað.
Dómur þessi var kveðinn upp í deild og er því ekki endanlegur. Taldi dómstóllinn að brotið hefði verið á rétti stúlkunnar til friðhelgi einkalífs síns og fjölskyldu þar sem hún hefði sætt þrýstingi og ofsóknum þegar hún reyndi að fara í fóstureyðingu og í annan stað vegna þess að gerðar hefðu verið opinberar persónulegar upplýsingar um hana. Enn fremur taldi dómstóllinn að brotið hefði verið á rétti hennar til frelsis og mannhelgi og hún hefði sætt ómannlegri og vanvirðandi meðferð.
Málavextir eru þeir að stúlkan (f. 1993) hafði orðið ófrísk í kjölfar nauðgunar og lenti í erfiðleikum þegar hún reyndi að komast í fóstureyðingu; ekki síst vegna óskýrs lagaramma og þess að læknar og hjúkrunarfólk frestuðu ákvörðun og hún varð fyrir ofsóknum. Dómstóllinn komst að þeirri niðurstöðu að stúlkunni hefðu verið gefnar misvísandi og villandi upplýsingar. Hún hefði ekki fengið hlutlæga, læknisfræðilega ráðgjöf. Sagði dómstóllinn að sú staðreynd að fóstureyðingar væru afar umdeildar í Póllandi leysti ekki starfsfólk sjúkrahúsa undan trúnaðarskyldu við þá sem leituðu til þeirra.
Stúlkan þurfti vottorð frá saksóknara um að henni hafi verið nauðgað til þess að hún ætti rétt á því að fá fóstrinu eytt. Í kjölfarið mætti hún margvíslegum hindrunum frá tveimur spítölum, sem hún leitaði til. Yfirlæknir annars spítalans sem er í Lúblin fór með stúlkuna til kaþólsks prests án þess að spyrja hana sjálfa hvort hún vildi hitta prestinn. Í ljós kom að presturinn hafði þegar fengið upplýsingar um ástand hennar og reyndi að fá hana ofan af því að fara í fóstureyðingu. Hann bað hana um farsímanúmerið hennar. Móðir hennar var síðan látin undirrita skjal þess efnis að hún væri þess meðvituð að aðgerðin gæti dregið dóttur hennar til dauða. Að endingu þvertók yfirlæknirinn fyrir að fóstureyðing yrði framkvæmd „á hans deild“ þar sem aðgerðin gengi gegn trúarsannfæringu hans. Gaf spítalinn í kjölfarið út fréttatilkynningu að um að unga stúlkan fengi ekki fóstureyðingu þar. Blaðamönnum sem höfðu samband við spítalann voru gefnar upp persónulegar upplýsingar um stúlkuna. Fjöldi frétta og greina um mál hennar birtust í fjölmiðlum og mál hennar varð tilefni mikilla umræðna á netinu. Í kjölfarið fór stúlkan með móður sinni til Varsjár þar sem hún komst inn á spítala 3. júní 2008. Var henni tjáð þar að hún fengi fóstureyðingu á grundvelli vottorðs saksóknara um að þungunin væri tilkomin vegna nauðgunar og á grundvelli læknisvottorðs en að hún þyrfti að bíða í nokkra daga.
Á meðan fjórtán ára stúlkan beið eftir aðgerðinni tjáði læknir henni að spítalinn sætti miklum utanaðkomandi þrýstingi, fjölda tölvupósta hefði borist þar sem fyrirhuguð fóstureyðing væri fordæmd. Stúlkan fékk einnig sms skeyti frá kaþólska prestinum sem hún hafði hitt í Lúblín og frá ókunnugu fólk sem reyndi að sannfæra hana um að láta ekki framkvæma fóstureyðingu.
Vegna þrýstings á spítalanum og vanmáttar yfirgaf unga stúlkan spítalann 5. júní 2008 í fylgd móður sinnar. Mættu þær þá ofsóknum af hálfu andstæðinga fóstureyðinga og var í kjölfarið fylgt á lögreglustöð þar sem þær sættu yfirheyrslum í margar klukkustundir. Þann sama dag var lögreglunni tilkynnt um ákvörðun fjölskyldudómstóls í Lúblin um að stúlkunni yrði komið fyrir á unglingaheimili sem væri tímabundið úrræði á meðan málaferli stæðu yfir þar sem svipta ætti móður hennar forsjá vegna þess að hún væri að þrýsta á dóttur sína að fara í fóstureyðingu sem hún væri gegn vilja hennar sjálfrar. Lögreglan fór með ungu stúlkuna á unglingaheimili í Lúblin strax eftir yfirheyrslurnar. Daginn eftir var hún flutt á spítala vegna sárra verkja þar sem henni var haldið í viku. Vegna kvörtunar móðurinnar til heilbrigðisráðherra var að endingu heimilað að stúlkan gæti fengið fóstureyðingu í Gdansk sem er í 500 kílómetra fjarlægð frá heimili hennar í Lúblin og var henni komið þangað með leynd. Fóstureyðingin var framkvæmd 17. júní 2008. Réttarhöldum vegna kröfu um að móðirin yrði svipt forsjá var hætt í febrúar 2009 þegar stúlkan hafði borið vitni um að móðir hennar hefði ekki þvingað hana til að fara í fóstureyðinguna. Þá höfðu yfirvöld ákært stúlkuna fyrir samræði við pilt undir lögaldri en sú ákæra dregin til baka nokkrum mánuðum síðar. Saksókn gegn meintum nauðgara var einnig stöðvuð.
Mannréttindadómstóllinn rökstuddi niðurstöðu sína með því að læknisskoðun á stúlkunni, sem var aðeins fjórtán ára, hefði staðfest áverka sem renndu stoðum undir það að hún hefði sýnt líkamlegan mótþróa gegn ofbeldi; hún hefði verið flutt á spítala í viðkvæmu ástandi þar sem hún hefði sætt miklum þrýstingi af hálfu yfirlæknis sem hefði dregið hana á fund prests; bæði hún og móðir hennar hefðu sætt ofsóknum og verið lagðar í einelti; móður hennar hefði verið gert að undirrita samþykki þar sem hún varað var við því að aðgerðin gæti leitt til dauða dótturinnar án þess að nokkur rök væru leidd fyrir þeirri staðhæfingu að fóstureyðing í þessu tilviki væri lífshættuleg. Unga stúlkan hefði verið ofsótt og í stað þess að njóta verndar lögreglu hefði henni verið komið fyrir á unglingaheimili vegna ákvörðunar dómstóls. Þá taldi Mannréttindadómstóllinn það kornið sem fyllti mælinn að unga stúlkan skyldi hafa verið sótt til saka, ákærð um samræði við pilt undir lögaldri á sama tíma og vottorð saksóknara um að þungun hennar stafaði af nauðgun lá fyrir og hún sjálf var fórnarlamb kynferðislegs ofbeldis. Yfirvöld í Póllandi hefðu brugðist og á heildina litið hefði stúlkan sætt ómannlegri og vanvirðandi meðferð.
Mannréttindadómstóllinn taldi það sanngjarnar bætur að pólska ríkið greidd stúlkunni 30 þúsund evrur og móður hennar 15 þúsund evrur í miskabætur og samtals 16 þúsund til beggja vegna málskostnaðar.
©herdis.is
Virt grískt tímarit hefur birt lista yfir 2059 bankareikninga í Sviss í eigu viðskiptajöfra og opinberra starfsmanna, þ.á m. forseta þingsins.
Tilgangur birtingarinnar er að sögn tímaritsins að vekja athygli á því hvort innistæðurnar komi fram á skattskýrslum í Grikklandi. Listinn er sagður að upplagi vera sá sami og Christine Lagarde núverandi yfirmaður Alþjóðagjaldeyrisins (þá fjármálaráðherra Frakklands) afhenti gríska fjármálaráðherranum 2010 til að aðstoða grísk stjórnvöld við að koma í veg fyrir gífurleg undanskot frá skatti.
Listanum ku hafa verið lekið til tímaritisins af starfsmanni svissneska bankans. Nokkrum klukkustundum eftir að tímaritið kom út var gefin út ákæra á hendur ritstjóra og útgefanda blaðsins. Hann bendir á að nær væri að ganga að eigendum reikninganna en að gera hann að sökudólgi.
Undanfarið hafa tveir fyrrum fjármálaráðherrar Grikklands komið sér hjá því að svara hver viðbrögð stjórnvalda voru við upprunlega listanum yfir bankareikninga sem Christine Lagarde afhenti þeim.
Ástandið í landinu er eldfimt enda mikill niðurskurður framundan. New York Times birtir umfjöllun um málið og segir að þessi síðasta uppákoma varpi frekari ljósi á tengslin milli kjörinna stjórnvalda og aðila í viðskiptalífi, sem er jarðvegur þeirrar spillingar sem vegur að rótum grísks samfélags. Sýnt þykir að stjórnvöld aðhöfðust ekkert þegar þau fengu listann í hendur.
Tímaritið sem birti listann setti þann fyrirvara með birtingunni að það væri ekki ólöglegt að eiga bankareikninga í Sviss. Listinn væri birtur til að vekja athygli á því hvort innistæðurnar kæmu fram á grískum skattskýrslum. Fljótlega eftir að listinn var birtur var gefinn út ákæra á hendur ritstjóranum fyrir brot á friðhelgi þeirra sem voru á listanum. New York Times segir þeirra að þeirra á meðal sé forseti gríska þingsins sem átt hafi reikning í svissneska bankanum frá 2003 með fyrirtæki í skattaskjóli í Líberiu.
Reuters greinir frá því í dag að birting „Lagarde-listans“ sé olía á eldinn í grísku samfélagi, sem er á barmi gjaldþrots og þar sem stjórnmálamenn eru rúnir trausti; þeir auðugu séu að verða auðugri á sama tíma og hinum verr settu blæði vegna niðurskurðar.
Ritstjórinn er þekktur grískur rannsóknarblaðamaður, Kostas Vaxevanis, og segir hann ákæruna á hendur sér rangláta þar eð spjótin ættu að beinast að þeim sem eru að koma miklulm fjármunum undan skatti og ráðherrunum, sem ekkert aðhöfðust þegar þeir fengu listann í hendur. Það er verið að koma sannleikanum og frjálsri blaðamennsku undir lás og slá, sagði hann í símaviðtali sem hefur farið eins og eldur um sinu um netið.